فناوري هاي نشانگذاري DNA و كاربردهاي آنها در ‍ژنتيك آبزي پروري

پيشرفت نشانگرهاي ژنتيكي بر اساس رابطه با DNA، تاثير چشمگيري بر ژنتيك حيواني داشته است. نشانگرهاي ژنتيكي اين امكان را براي ما فراهم آورده اند كه بتوانيم خصوصيات مختلف ژنتيكي را در ژنوم هاي مختلف از هم متمايز كنيم. نشانگرهاي مشهور در جوامع آبزي پروري شامل آلوزيم ها،  DNA ميتوكندريايي، RFLP، RAPD، AFLP، فرستنده هاي ميكروني، SNP و نشانگرهاي EST هستند.

دي ان اي

كاربرد نشانگرها باعث سرعت بخشيدن به روند پيگيري تمايزات ژنتيكي و توليد مثلي، درصدهاي جايگزيني، شناسايي نژادها و گونه ها و ايجاد جداول دقيق در مورد روابط گونه ها با هم  در پرورش آبزيان شده است. مطالعات دقيقي كه اين نشانگرهاي ژنتيكي را در خود لحاظ كند، بدون شك مي تواند با سرعت بيشتري ژن ها را به طور مكان سنجي كيفي-كمي (QTL) در نمونه هاي انتخاب شده مشخص نمايد.

 

كلمات كليدي : ژنتيك حيواني – ژنوم – نشانگر – آلوزيم - DNA ميتوكندرياييRFLP RAPD AFLP - فرستنده هاي ميكرونيSNP - نشانگرهاي EST - مكان سنجي كيفي-كمي (QTL)

 ترجمه شده از : منبع:

http://www1.duc.auburn.edu/academic/agriculture/fisheries/genomics/FISH7660%202006/DNA%20marker%20review%20paper-Aquaculture.pdf

نژادهاي مختلف شتر كشور

با توجه به اينكه هنوز مطالعه دقيقي در رابطه با نژادهاي شتر در كشور بعمل نيامده است. لذا مي‌توان آنها را بر حسب محل زيست آنها به توده های نژادي زير تقسيم‌بندي گردد :‌

الف : توده های نژادی شترهاي يك كوهانه

1- توده نژاد شتر بيابان مركزي

2- توده نژاد تركمني

3- توده نژاد شتر بلوچي

4- توده نژاد شترسواري (جماز، بندري)

ب : شتر دو كوهانه

ادامه نوشته